آشنایی با انواع استرسورها

استرسورها را میتوان به دو دسته ی خارجی (خارج از بدن) مثل تغییرات در جامعه، خانواده و محیط و داخلی (بیماری، یائسگی، حاملگی و حالات روانی) تقسیم کرد.

به گزارش مجله زنان، همچنین استرسورها را می توان به انواع فیزیولوژیک (مثل بی خوابی)، بیماریزا (مثل خستگی، جراحی، عفونت)، روانی (مثل هیجانات، نگرانی ها و بی تصمیم بودن) تقسیم نمود. البته این استرس ها معمولاً هیچ یک به تنهایی و در مدت کوتاه و به صورت خفیف ایجاد بیماری جسمی یا روانی نمی کنند بلکه در صورت شدید یا مزمن بودن موجب از پا در آمدن فرد می شوند. از طرفی، افرادی که زمینه ی شخصیتی مناسب و رشد یافته ای دارند به نسبت استحکام بنای شخصیت در برابر استرسی ها واکنش مناسب تری نشان می دهند و در نتیجه، احتمال بیمار شدن آنها کمتر است. استرسی ها گاهی به صورت عوامل مستعد کننده و گاهی به شکل آشکار کنندهی ناراحتیهای جسمی یا روانی عمل می کنند.

نکته:

استرسورها، همیشه آثار منفی دارند و رهایی از همه ی آن ها ضروری نیست. در واقع، استرس، زندگی است و زندگی، استرس است. این انسان است که باید پاسخ به استرس را در جهت مثبت هدایت کند. استرس خفیف می تواند باعث فعالیت و تحرک شود ولی استرس های شدید و کنترل نشده بر عملکرد فرد اثر مطلوب دارند.

واکنش نسبت به رویدادهای استرس زا

واکنش در برابر رویدادهای استرس زا را می توان به چهار گروه زیر تقسیم کرد؛

۱ – واکنش هایی طبیعی نسبت به استرس

واکنش های طبیعی در برابر استرس عبارتند از: افسردگی و اضطراب همراه با مکانیسم های روان شناختی، این واکنش ها، پاسخ ابتدایی را به محدوده ی طبیعی و قابل تحمل کاهش میدهند. این مکانیسمها، ارادی (شیوه های کنار آمدن یا تکلیف گرا)، یا غیرارادی (مکانیسمهای دفاعی) هستند. شیوه های کنار آمدن بالقوه سازگار، از دوری گزینی و اجتناب، دست و پنجه نرم کردن با مشکلات و کنار آمدن با شرایط مصرف بیش از حد داروها و الکلی، رفتارهای نمایشی یا پرخاشگرانه و خود آزاری عمدی هستند.

مکانیسم های دفاعی با شیوع بیشتر، شامل پسرفت، واپسی زنی، انکار و جابه جایی و مکانیسمهای دفاعی با شیوع کمتر شامل فرافکنی، واکنشی سازی، دلیلی تراشی و همانند سازی هستند.

۲ – اختلال استرس حاد

استرس حاد شبیه واکنشی طبیعی نسبت به استرسی است ولی پاسخ هیجانی در این وضعیت، شدیدتر است و آثار کنار آمدن و دفاع، آشکار هستند. این آثار به صورت احساسی جداشدگی، رخوت هیجانی و اجتناب از هر عامل یادآوری کنندهی رویداد استرسی زا تظاهر می کنند. این اختلال به دنبال مواجهه با استرسورهای شدید مثل زلزله، شروع و حداکثر پس از ۴ هفته کنترل می شود.

۳ – اختلال استرس پس از سانحه

این نوع اختلال، پاسخ ناهنجار به رویدادهای بسیار استرس زا مانند تصادف شدید یا بلایای طبیعی است. در این حالت، تحریک فوق العاده زیاد، جداشدگی شدید و رخوت همراه با بی اثر شدن گذرای این مکانیسمها به شکلی خاطرات مزاحم و دیدن کابوس درباره ی سانحه وجود دارد. این اختلالی، در تمام افرادی که رویداد استرسی زای شدیدی را تجربه می کنند به وجود نمی آید ولی هنوز مشخص نشده است که دقیقاً چه عاملی بعضی افراد را مستعد چنین واکنشی می کند.

۴ – اختلالات انطباقی

این اختلالات، واکنش های روان شناختی ناهنجاری هستند که به دنبال تغییر شرایط ایجاد می شوند. مثلا ممکن است اختلالات مزبور در اثر جدایی، به دنیا آمدن یک فرزند معلول یا رفتن از مدرسه به دانشگاه به وجود بیایند. ممکن است در فرد مبتلا به اختلالات انطباقی، واکنش ها نسبت به رویدادهای استرس زا، اضطراب و افسردگی، همراه با دوری گزینی و انکار وجود داشته باشند.

دسته‌بندی‌ها: روانشناسی,روانشناسی خانواده

برچسب‌ها: ,,,,