آشنایی با راه های پیشگیری از هپاتیت B

بهترین راه پیشگیری از هپاتیت B، تزریق واکسن است. واکسن هپاتیت B، از نوع صناعی (ساختگی) است و در کودکان ۹۰٪ مؤثر است ولی در سن بالای ۳۰ سالی تاثیر کمتری دارد.

به گزارش مجله زنان، امروزه واکسن هپاتیت B به طور گسترده در تمام دنیا مورد استفاده قرار می گیرد. تا سال ۱۹۸۲ روش اصلی پیشگیری از هپاتیت B، پیشگیری ایمنی غیر فعالی DNA . بود که به وسیله ایمونوگلبولین استاندارد anti-HB 55 حاوی مقادیر نسبتاً HB Ag )HBIG) B یا ایمونوگلبولین هپاتیت HB Ag HBAg انجام anti – HB۹۹ حاوی عیار بالای می شد. کارآیی این ایمونو گلبولین هرگز اثبات نشده است و به نظر میرسد HBIG فقط بروز علایم بالینی بیماری را کاهش میدهد و نقشی در پیشگیری از عفونت ندارد. اولین واکسن برای ایمن سازی فعالی در سال ۱۹۸۲ عرضه شد. این واکسن از اشکال کروی ۲۲ نانومتری خالصی و غیر عفونت زای آنتی ژن سطحی هپاتیت Ag) Bها HB) تشکیل شده بود که از پلاسمای افراد ناقلی سالم تهیه می شد. در سال ۱۹۸۷ واکسن جدیدی که به روشی مهندسی ژنتیک از مخمر نوترکیب ساخته شده بودجانشین واکسن های مشتق از پلاسما شد.

این واکسن حاوی ذرات HBAg غیر گلیکوزیله، ولی از Ag و HB| طبیعی غیر قابل افتراق است. دو واکسن نوترکیب برای استفاده در ایالات متحده تایید شده اند و در حال حاضر، هم برای پیشگیری قبل از تماس با ویروسی و هم برای پیشگیری بعد از تماسی با آن توصیه میشود. دو نوع واکسن نوترکیب هپاتیت B مشابه هم هستند. یکی از آنها به نام Recombivax – HB حاوی ۱۰ میکروگرم از HBAg و دیگری موسوم به EngeriX-B دارای ۲۰ میکروگرم از HBAg است.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) توصیه می کند که واکسیناسیون عمومی هپاتیت B به نوزادان باید به جز در موارد نادر از هنگام تولد آغاز شود. واکسن باید در ۳ دوز، در تمام کودکان، قبل از ورود به دبستان تزریق شود. همچنین برای کودکان بزرگتری که قبل از
سال ۱۹۹۲ واکسینه نشدهاند در سن قبل از ۱۱ یا ۱۲ سالگی توصیه می شود. در افرادی که در اثر تزریقی داخلی پوستی یا مخاطی در معرضی تماسی مستقیم با خون یا مایعات حاوی Ag و HB قرار گرفته اند (مثلا در اثر فرورفتن اتفاقی سوزن یا ورود ویروسی از راه مخاط یا بلع) یک دوز منفرد HBIG در عضله (به مقدار ۰/۰۶ میلی لیتر بر حسب هر کیلوگرم وزن) طی ۱۴روز اولی پس از تماسی تزریقی و سپس یک دوره کامل واکسن هپاتیت B آغاز می شود.

واکسن هپاتیت B در روزهای صفر (تزریق اول)، یک ماه بعد از تزریق اول و ۶ ماه بعد از تزریق اول، یعنی مجموعا طی ۳ تزریق صورت می گیرد. چنانچه فرد در خطر آلودگی با عفونت هپاتیت B قرار دارد می تواند تزریق دوز یادآور اضافی را در ۲ ماه بعد از اولین تزریق انجام دهد.

نکته:

در واقع واکسن هپاتیت B ، اولین واکسن ضد سرطان در انسان به شمار می آید.

چنان چه تزریقی یک دوز یاداور فراموشی شود باید دوز بعدی را هر چه زودتر تزریقی نمود و نیاز به شروع دوباره تزریق ها (از ابتدا ) وجود ندارد. مشخصی نیست که واکسن هپاتیت B تا چه مدت مصونیت ایجاد می کند ولی ۸۰ تا ۹۰ درصد از افراد واکسینه شده ی دارای سیستم ایمنی کارآمد، حداقل به مدت ۵ سال و ۶۰ تا ۸۰ درصد افراد واکسینه شده دارای دستگاه ایمنی کارآمد به مدت ۱۰ سال دارای سطوح حفاظت کننده واکسن هستند. پس از آن حتی اگر anti-HB قابل ردیابی نباشد، فرد در برابر بروز علایم بالینی هپاتیت B، ظهور آنتی ژن سطحی هپاتیت B در خون و عفونت مزمن با ویروس هپاتیت B مصون می ماند.

دسته‌بندی‌ها: تغذیه و سلامتی

برچسب‌ها: ,,,,,,