احساس خشنودی اعضا در خانواده های با درآمد متوسط و درآمد بالا

احساس خشنودی اعضا در خانواده های با درآمد متوسط و درآمد بالا

یکی از مسافرتهای دوران کودکی خود را به یاد بیاورید. احتمالا سوار بر اتوبوسهای با تجهیزات آن دوران به همراه خانواده به سفر زیارتی یا تفریحی میرفتید، شاید هم اگر پدر از وضع مالی خوبی برخوردار بوده با ماشین سواری شخصی به مسافرت میرفتید. چقدر چنین سفری برای شما دلچسب بود و هیجان داشتین، پدر و مادر نیز از اینکه توانسته بودن علیرغم همه مشکلات زندگی زمینه سفر را مهیا کنند خوشحال بودند. وسیله سفر آن روزها سیستم تهویه آنچنانی نداشت و تو سرما یا گرما خیلی از عهده ایجاد آسایش برای سرنشینان برنمی آمد. بعد ها که بزرگتر شدین با ماشین شخصی بهتر و مدرن تر و یا با اتوبوس های به روزتر و یا حتی هواپیما مسافرت کردین اما نمیدانید چرا این مسافرتها حالی که آن موقع از مسافرتها میبردید را ندارد ؟

مثال دیگری میزنم لطفا دقت کنید :

خانواده متوسطی را میشناسید که از درآمد معمولی برخوردارند، وسیله نقلیه تقریبا چندین سال کارکرده ای در اختیار دارند با خانهای کوچک که افراد از فضای خصوصی آنچنانی برخوردار نیستند و انبوهی از مشکلات ریز و درشت که با آن مواجه میباشند ولی در عین حال شاد و خوشحالند و در کنار هم احساس خوشبختی میکنند، برعکس خانواده ثروتمندی نیز هست که از تمامی امکانات و مواهب برخوردار میباشند در بهترین منزل مسکونی زندگی میکنند، از خورد و خوراک و آموزش عالی برخوردارند و… اما متاسفنه کمتر احساس شادمانی میکنند. یک ناظر بیطرف خارجی می تواند به اینکه خانواده اول خوشحالتر از خانواده دوم می باشد گواهی دهد.

(البته حالتهایی هم هست که از تیپ خانواده اول احساس خوشبختی ندارند و یا شاید از تیپ خانواده دوم کاملا شاد و خوشحال هستند)

دسته‌بندی‌ها: روانشناسی خانواده

برچسب‌ها: ,,,,