انعقاد منتشر داخل عروقی

این عارضه غالبا در سقط‌های سه ماهه دوم رخ داده و بایستی در هر بیمار با خونریزی پایدار غیر قابل توجیح (خصوصا عدم وجود لخته خون) به فکر DIC بود (برای مطالعه کامل به کتب اورژانس‌های طب داخلی، و اصول بارداری و زایمان).

به گزارش مجله زنان، باقی ماندن برخی از محصولات حاملگی در رحم: شیوع این عارضه کمتر از ۱ درصد بوده و با کرامپ شکمی، خونریزی پایدار واژینال و تب (در مراحل پیشرفته) تظاهر می‌کند. درمان آن D&C همراه با تجویز آنتی بیوتیک و داروهای اکسی توسیک است.

Rh Sensitization:

حدود ۲ درصد تا ۵ درصد زنان با گروه خونی Rh منفی که تحت سقط قرار گرفته‌اند در مقابل آنتی ژن Rh+ جنین حساس می‌شوند. لذا توصیه می‌شود، حداکثر ظرف ۷۲ ساعت پس از سقط ۵۰ میکروگرم (تا هفته ۱۲ حاملگی) تا ۳۰۰ میکروگرم (از هفت ۱۳ به بعد) روگام تجویز شود.

Cervical Aglutination Syndrome: گاهی اوقا برخی از بیماران چند ماه پس از سقط با درد لگنی و آمنوره مراجعه می‌کنند که در معاینه رحم کمی حساس دارند. در سونوگرافی این بیماران رحم کمی متسع و حاوی مواد اکوژنیک است. این حالت در اثر انسداد کانال سرویکس (در اثر چسبندگی) به وجود آمده و با یک دیلاتور مکانیکی (نظیر Pratt یا Hegar) محتویات رحم (خون و موکوس) تخلیه شده و مشکل بیمار برطرف می‌شود.

شایع‌ترین علل مرگ و میر متعارف سقط عبارتند از: عفونت (حدود ۵۰ درصد موارد)، خونریزی (۲۰ درصد)، آمبولی (۱۰ درصد)  و آنستزی (۶/۸ درصد).

دسته‌بندی‌ها: بیماری زنان

برچسب‌ها: ,,,,