انواع هپاتیت را بیشتر بشناسید

در این بخش از سایت مجله زنان، می خواهیم شما عزیزان را با انواع هپاتیت آشنا کنیم. توصیه می کنیم این مطلب را از دست ندهید.

هپایتت ویروسی

اکثر موارد هپاتیت حاد ناشی از عفونت های ویروسی هستند:

هپاتیت A

هپاتیت B

هپاتیت C

هپاتیت B همراه با هپاتیت D

هپاتیت E

ویروس هپاتیت F (وجود بیماری، نامشخص است)

هپاتیت G یا GBV-C

علاوه بر ویروس های هپاتیت، سایر ورزش ها، از جمله ویروس سیتومگال، ویروس اپشتاین- بار، ویروس تب زرد و غیره نیز می توانند موجب هپاتیت شوند.

هپاتیت A

هپاتیت A یا یرقان عفونی در اثر نوعی پیکورنا ویروس نانو میکرونی از گروه RDA ویروس منتقل شده از راه مدفوعی-دهانی به وجود می آیند. انتقال از راه مذبور اغلب ناشی از خوردن غذای آلوده یا تماس جنسی مقعدی-دهانی است.

دوره کمون تیت A، حدود ۱۵ تا ۵۰ روز است. هپاتیت A، حاد است و مرحله مزمن ندارد. دستگاه ایمنی بیمار بر ضد هپاتیت A، آنتی بادی هایی می سازد که موجب بروز ایمنی در برابر عفونتهای بعدی می شوند. در هپاتیت A، احتمالی بروز علایم و نشانه ها در بزرگسالان بیشتر از کودکان است. علایم عبارتند از: زردی، احساس خستگی، درد شکم، کاهش اشتها. حدود ۱۵ ٪ از افراد آلوده به ویروس هپاتیت HAV) A) دچار نشانه های طول کشیده یا عود کننده، طی انتقال ویروس مزبور معمولا از فرد به فرد و از طریق قرار دادن چیزی که آلوده به ویروس موجود در مدفوع فرد مبتلا است در دهان صورت می گیرد. افراد خانواده ی فرد آلوده به ویروسی، فردی که با بیمار آلوده به ویروسی، تماس جنسی دارد، افراد و به ویژه کودکانی که در مناطقی زندگی می کنند که میزان موارد هپاتیت A در آنها از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۷ افزایش داشته است، افرادی که به کشورهایی مسافرت می کنند که هپاتیت A در آنها شایع است، مردان همجنسی باز، معتادان تزریقی و غیر تزریقی در خطر آلوده شدن به این عفونت قرار دارند. به بیماران مبتلا به هپاتیت A توصیه می شود در بستر استراحت کنند، مایعات زیادی مصرف کنند و از مصرف الکلی پرهیز نمایند. واکسنی وجود دارد که از بروز عفونت با ویروس هپاتیت دریایی نپخته یا نوشیدن آب آلوده به ویروسی نیز انتقال مییابد. این موارد عمدتاً در کشورهای جهان سوم روی می دهند.

رعایت دقیقی بهداشت فردی و اجتناب از مصرف غذاهای نپخته و پوست نکنده می تواند به پیشگیری ار عفونت کمک کند. افراد آلوده به ویروس هپاتیت A، ۲ هفته قبلی و یک هفته بعد از ایجاد زردی، ویروس را از مدفوع خود دفع می کنند. زمان میان عفونت و شروع بیماری به طور متوسط ۲۸ روز (از ۱۵ تا ۵۰ روز) است و اکثر بیماران، طی ۲ ماه به طور کاملی بهبود مییابند. ولی در ۱۵٪ بیماران، نشانههای مداوم یا عود کننده از ۶ ماه تا یک سال پس از تشخیص اولیه وجود دارند.

راه های پیشگیری از هپاتیت A

بهترین راه پیشگیری، استفاده از واکسن هپاتیت A است.

ایمونوگلبولین، موجب محافظت کوتاه مدت در برابر هپاتیت A می شود و میتوان آن را قبل از تماسی با ویروس هپاتیت A و طی ۲ هفته پس از تماسی با ویروسی تجویز نمود.

شستشوی مرتب دستها با آب و صابون پس از رفتن به توالت، پس از تعویضی کهنه ی بچه و قبل از خوردن غذا.

در افراد ۱۲ ماه به بالا، تزریق واکسن هپاتیت A در موارد زیر توصیه می شود: oo در افرادی که به مناطقی مسافرت می کنند که احتمال بروز هپاتیت A در آنها زیاد است.

مردان همجنسی باز.

معتادانی تزریقی و غیر تزریقی

افراد مبتلا به اختلالات انعقادی (مثلی هموفیلی).

افراد مبتلا به بیماری مزمن کبد.

کودکانی که در مناطقی زندگی می کنند که احتمالی ایجاد هپاتیت A در آنها از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۷ افزایشی داشته است.

نکته:

هپاتیت A به صورت اپیدمی های عمومی (در سراسر کشور) و در اجتماعات روی می دهد و طی سال های اپیدمی تعداد موارد گزارش شده به ۳۵۰۰۰ نفر رسیده است.

در اواخر دهه ۱۹۹۰، واکسن هپاتیت A به طور گستردهتری مصرف شد.

در یک سوم آمریکاییها شواهدی از ایمنی پیشین ناشی از آلودگی به عفونت وجود دارد.

نکته:

هپاتیت A بسیار به ندرت از راه عفونت از طریق انتقال خون منتشر می شود.

انتقال عمودی (از مادر به نوزاد) بسیار به ندرت در هپاتیت A دیده می شود. امروزه ۴ نوع واکسن غیر فعالی شده هپاتیت A وجود دارد که از نظر میزان تاثیر و عوارضی یکسان هستند. انجام واکسیناسیون به منظور پیشگیری از هپاتیت A برای مدت ۲۰ سالی موثر دانسته شده است ولی به دلیل آنکه هپاتیت A همیشه به شکلی حاد روی میدهد و بسیار به ندرت موجب مرگ می شود واکسن آن در همه افراد به کار نمیرود. تزریق واکسن هپاتیت A، دو بار و به فاصله یک تا ۱۲ ماه یا ۶ و ۱۸ ماه و نیز در موارد اپیدمی (همه گیری) هپاتیت A انجام می شود. امروزه مرکز کنترلی و پیشگیری از بیماری ها (CDC) تزریق واکسن هپاتیت A به کودکان را در یک سالگی توصیه می کند. همچنین کودکان مبتلا به بیماری مزمن کبدی و کودکانی که در مراکزی به سر می برند که همه گیری های هپاتیت A در آنها وجود داشته و کودکان مبتلا به بیماری انعقادی (مثل هموفیلی) باید واکسن مزبور را دریافت نمایند. تزریق واکسن هپاتیت A به طور معمولی و همگانی به کودکان زیر یک سال توصیه نمی شود و در موارد معمولی نیز کودکان زیر ۲ سال نباید علیه این بیماری واکسینه شوند.

دسته‌بندی‌ها: تغذیه و سلامتی

برچسب‌ها: ,,,,,,