تدابیر درمانی لیومیوم رحم

برحسب مورد سه روشی در درمان لیومیوم رحم اتخاذ می‌شود:

ا) تحت نظر قرار دادن

به گزارش مجله زنان، اکثر بیماران را می‌توان حداقل در شروع بدون درمان خاصی تحت نظر قرار داد و به‌طور کلی اکثر بیماران بدون علامت جزو این گروه قرار می‌گیرند. در این حالت بیمار بایستی از نظر رشد تومور در ابتدا هر ۳ تا ۶ ماه مورد معاینه و ارزیابی قرار گیرد و در صورت عدم رشد تومور فواصل معاینه را به یک سال افزایش داد. در صورت وجود علائم خفیف و غیر مسئله ساز می‌توان به طور علامتی درمان نمود. در رابطه با منوراژی OCPهای با استروژن پایین و یا NSAIDs تا حدودی کمک کننده خواهند بود.

  1. II) درمان طبی در حال حاضر درمان‌های طبی فقط باعث جلوگیری از رشد و پسرفت تومور می‌شوند و به‌طور کامل علاج نمی‌کنند و اکثراً ظرف ۲ تا ۳ ماه بعد از قطع دارو تومور (ها) به اندازه قبلی خود می‌رسند، لذا از این روش در بیمارانی که در حوالی یائسگی قرار دارند (به امید اینکه به یائسگی برسند و تومور پسرفت کند) و یا جهت کاهش عوارضی جراحی قبل از عملی استفاده می‌شود . از میان داروهای مصرفی آکونیست­های GnRH و ۴۸۶-mifepristone) RU، یک آنتی پروژستین) مؤثرتر و مناسب‌تر هستند:

۱ – آگونیست­های GnRH :GnRHهای مصنوعی دارای قدرت چندین برابر GnRH طبیعی بوده و به‌جز چند روز اول که باعث افزایش گونادوتروپین­ها (FSH و LH) و در نتیجه استروئیدهای جنسی می‌شود، از طریق مکانیسم desentization باعث مهار سنتز و ترشح گونادوتروپین­ها و استروئیدهای جنسی شده و یک حالت اوفورکتومی (دارویی) و به عبارتی یائسگی کاذب به وجود می‌آورد و ظرف ۳ ماه باعث کاهش اندازه تومور به میزان ۵۰٪ می‌شود. به دلیل عوارضش شبه یائسگی دارو نیز قیمت بالای آن، این داروها بیش از ۶ ماه استفاده نمی‌شوند و در ضمن جهت کاهش عوارض آن، استروژن (با یا بدون پروژستین) نیز طبق روش ERT تجویز می‌شود که به این روش add-back reginnen   مه گفته می‌شود. آگونیست­های GnRH مورد استفاده عبارتند از: Lupron) Leuprolide، به صورت عضلانی)، nafarelin ( اSynare، به صورت اسپری بینی)، goserelin (zoladex، به صورت تزریقی) و buserelin (Suprecur، به صورت عضلانی). مناسب‌ترین روش تجویز آگونیست GnRH، تزریق عضلانی leuprolide هر ماه ۷۵/۳ میلی‌گرم است. اما می‌توان از leuprolide 5/0 میلی گرم در روز به صورت زیرجلدی و یا اسپری بینی naferelin ۲۰۰ تا ۴۰۰ میکروگرم ۲ بار در روز نیز کمک گرفت.

۲ – ۴۸۶mifepristone) RU): این دارو یک آنتی پروژستین (و نیز آنتی گلوکوکورتیکوستروئید) بوده و در چندین مطالعه اثرات درمانی‌اش تقریباً برابر آگونیست­های GnRH بوده ولی به مراتب عوارض جدی کمتری داشته است. مصرف این دارو هنوز توسط FDA توصیه نمی‌شود.

۳- سایر داروها: از دپو – پروورا (یک آنتاگونیست GnRH) و داروهای آندروژنیک (نظیر دانازول و ژستیر و نون) نیز برای این منظور استفاده شده است که نسبت به دو داروی قبلی کمتر مؤثر هستند.

فوائد و محاسن درمان طبی لیومیوم با آگونیست­های GnRH

  • توقف خونریزی و در نتیجه اصلاح آنمی و عدم نیاز به ترانسفوزیون در موقع عمل
  • کاهش حجم تومور (ها) و در نتیجه امکان انجام هیسترکتومی واژینال به جای ابدومینال
  • امکان انجام برشی عرضی شکمی به جای برشی میانی
  • جراحی ساده‌تر با عوارض جانبی کمتر
  • امکان کنترل بیماری تا رسیدن به یائسگی در بیماران در حوالی یائسگی

III) درمان جراحی

درمان اصلی لیومیوم، جراحی است که ممکن است به طریق میوکتومی (در بیمارانی که تمایل به بچه دار شدن هستند و یا جراحی بزرگ را تحمل نمی‌کنند) یا هیسترکتومی (درمان قطعی) انجام شود. اندیکاسیون­های جراحی عبارتند از: (۱) رشد سریع تومور (جهت رد سرطان)، (۲) خونریزی غیرطبیعی سنگین و مقاوم به درمان طبی، (۳) درد شدید لگن یا آمنوره ثانویه، (۴) وجود علائم فشاری (تکرر یا احتباس ادراری)، (۵) نازایی، و (۶) اندازه رحم بزرگ‌تر از ۱۲ هفته حاملگی (بطوری که امکان ارزیابی آدنکس­ها وجود نداشته باشد) و (۷) رشد تومور بعد از یائسگی

(نکته)

  • در صورت تمایل به حاملگی بایستی حداقل تا ۳ ماه بعد از میوکتومی از حامله شدن خودداری نمود تا محل عمل به خوبی ترمیم یابد.
  • لیومیوم بدون علامت منعی برای HRT (hormone replacement therapy) نیست.

دسته‌بندی‌ها: بیماری زنان

برچسب‌ها: ,,,,