نحوۀ برخورد با AUB قبل از یائسگی

نحوۀ ارزیابی این گروه از بیماران مانند بیماران در سنین باروری است، با این تفاوت که اگر در بررسی اولیه علت مشخص و شناخته‌شده‌ای برای آن یافت نشد، بایستی بیوپسی اندومتریال بعمل آید. در اولین قدم بایستی شرح حال، تاریخچه و معاینۀ دقیقی، خصوصاً از نظر مصرف داروها، سابقۀ اختلالات خونریزی‌دهنده، ضایعات لگنی، اعمال جراحی و اختلالات اندوکرین (هیپوتیروئیدی و هیپرپرولاکتینمی) انجام شود. اولین بررسی شامل CBC، تست حاملگی و پاپ‌اسمیراست.

به گزارش مجله زنان، در همان ویزیت اول ممکن است براساس یافته‌های اولیه آزمایشات دیگری نیز انجام شود (نظیر بررسی فعالیت تیروئید در بیماری با افزایش وزن، خستگی واضح، سردی دست‌ها و پاها، یبوست و عدم تحمل سرما؛ یا تست‌های انعقادی در بیمار با سابقۀ خونریزی‌های غیرطبیعی یا شدید؛ یا کشت از ترشحات سرویکس از نظر گونوکوک و کلامیدیا در بیمار با ترشحات غیرطبیعی یا high risk وغیره). در گذشته اولین اقدام تشخیصی در بیماران پره‌منوپاز با خونریزی غیرطبیعی رحمی، D & C بود، اما مطالعات جدید نشان داده‌اند که بیوپسی اندومتریال به اندازۀ D & C دقیق و حساس بوده و در ضمن آسان (قابل اجرا در مطب)، کم هزینه وکم عارضه می‌باشد و اولین اقدام تشخیصی انتخابی می‌باشد. برحسب نتیجۀ بیوپسی و سایر آزمایشات چند حالت را پیش رو خواهیم داشت :

  • نمونۀ بدست آمده جهت تشخیص کافی نیست (یا امکان انجام بیوپسی اندومتریال وجود ندارد نظیر تنگی سرویکال): در این حالت قدم مناسب بعدی سونوگرافی ترانس واژینال است. اگر در سونوگرافی ترانس‌واژینال ضخامت اندومتر (در سطح ساژیتال) کمتر از ۵-۶mm باشد، ریسک وجود هیپرپلازی یا سرطان اندومتر ۲تا۳% خواهد بود و در چنین حالتی اگر ضایعه پاتولوژیک نیز یافت نشد، می‌توان به‌عنوان یک DUB با آن برخورد نمود (به مطالب بعدی مراجعه کنید). اما اگر افزایش ضخامت اندومتر یا ضایعات داخل رحمی وجود داشته باشد، آنگاه اقدامات تشخیصی تخصصی‌تر (برحسب مورد هیسترسکوپی، هیسستروسالپنژوگرافی، MRI و یا D & C) اندیکاسیون خواهد یافت.

یک روش قابل قبول دیگر در مواردیکه بیوپسی اندومتریال امکان‌پذیر یا مشخص‌کننده نباشد، D & C است.

  • نمای هیستولوژیک اندومتر در حالت ترشحی (secretory) است: درچنین حالتی ۵۰% بیماران دارای پولیپ یا میوم زیر مخاطی بوده و بایستی برحسب امکانات اقدام به هیسترسکوپی یا سونوگرافی واژینال نمود. اگر این بررسی‌ها منفی بودند (ovulatory DBU) آنگاه بایستی به فکر اختلالات سیستمیک (خصوصاً انعقادی و اندوکرین) بود و برحسب شک اولیه BT, PTT, PT، شمارش پلاکت، یا فعالیت تیروئید (T3، T4، T3 resin uptake و TSH) و یا اختلالات آدرنال مورد بررسی قرار گیرند.
  • نمای هیستولوژیک اندومتر در حالت تکثیری (proliferative) است: این حالت نمایانگر عدم تخمک‌گذاری (ovulatory DBU) بوده و می‌توان درمان هورمونی را شروع نمود.
  • هیپرپلازی یا آدنوکارسینوم اندومتر وجود دارد: هیپرپلازی بدون atypia را می‌توان با پروژستین درمان نمود اما در سایر موارد بایستی برحسب مورد اقدام به D & C یا هیسترکتومی نمود.
  • پولیپ اندومتر: در صورتیکه خونریزی تداوم یابد، هیسترسکوپی و یا D & C اندیکاسیون خواهد یافت.
  • بطورکلی در افراد با سن > 40-35 سال با AUB که در شرح حال و معاینه شک به اختلالات سیستمیک وجود ندارد اگر قرار باشد تنها یک‌کار انجام شود، آن یک‌کار D & C خواهد بود، زیرا هم اکثراً باعث کنترل خونریزی می‌شود، هم نمونه لازم را برای بررسی اختلالات مهم این سنین، خصوصاً نئوپلازی‌های اندومتر فراهم می‌کند و هم اینکه یک اقدام درمانی برای بسیاری از اختلالات شایع مسبب خونریزی همچون پولیپ، لیومیوم زیرمخاطی و هیپرپلازی اندومتر است.

درصورت عدم امکان بررسی هیستولوژیک اندومتر یا هیسترسکوپی، سونوهیستوگرافی روش جایگزین مناسبی خواهد بود.

دسته‌بندی‌ها: بیماری زنان

برچسب‌ها: ,,,,,,,