ویتامینهای محلول در آب

ویتامینها به دو دسته تقسیم می شوند :

  • ویتامینهای محلول در آب شامل ویتامین C و ویتامینهای گروه B ( ، ، ، ، ، ، ) همه این ویتامینها یکجا در جگر و مخمر آبجو وجود دارند.
  • ویتامینهای محلول در چربی شامل ویتامینهای A ، D، E ، و K.

ویتامینهای محلول در آب

این ویتامینها در آب حل می شوند و در تمام سلولهای زنده وجود دارد. این مواد در ساختمانها آنزیمها یا کوآنزیمها شرکت دارند و بدن به نسبت تبادلات متابولیک خود به آن نیاز دارد.

این گروه به دو زیر گروه B و C تقسیم می شود :

ویتامینهای گروه B در مخمر آبجو به طور کامل وجود دارد و ویتامینهای گروه C در مرکبات به فراوانی یافت می شوند.

ویتامین   B1   ( یتامین)

این ویتامین دو منبع حیوانی و گیاهی دارد.

منابع حیوانی: قلوه، جگر، شیرگاو، زرده تخم مرغ خام.

منابع گیاهی : مخمر آبجو، جوانه جو، برنج با پوست، اسفناج، لیموترش.

کمبود شدید این ویتامین بیماری بری بری را سبب می شود، اما در موارد خفیفتر، ناراحتیهای گوارشی از جمله بی اشتهایی، نفخ معده، یبوست و نیز ناراحتیهای عصبی از جمله ضعف عضلانی، بیخوابی، احساس خستگی، کمی حافظه و عصبانیت را سبب می شود.

افزون بر اینها، از نظر گردش خون نیز مشکلاتی مانند تنگی نفس، تپش قلب و کم شدن فشارخون را سبب می شود.

میزان نیاز بدن در سنین مختلف متفاوت است. کودکان به طور معمول ۰۴/۱ میلی گرم، بزرگسالان ۵/۱ میلی گرم، زنان آبستن و شیرده ۹/۱ میلی گرم و مردان فعال ۲ میلی گرم در روز به ویتامین  نیاز دارند.

ویتامین  B2   :

این ویتامین در جگر، زرده تخم مرغ، مخمر آبجو، جوانه گندم، سیب زمینی، سبزیها و لیموترش به مقدار زیاد یافت می شود.

این ویتامین در رشد و نمو تأثیر فراوانی دارد و کمبود آن در کودکان سبب توقف رشد می شود.

از دیگر عوارض کمبود ویتامین  در بدن،  ضایعات پوستی و مخاطی مانند تورم لبها، ترک گوشه لب و بینی و نیز تورم زبان است.

این ویتامین در سلامت چشمها نیز بسیار موثر است و کمبود آن شبکوری و یا کاتاراکت را سبب می شود.

ویتامین  در سلامت دستگاه گوارش نیز تأثیر دارد و کمبود آن ورم مزمن روده به وجود می آورد.

بدن به طور معمول، در حدود ۵/۱ میلی گرم در روز، به ویتامین  نیاز دارد.

ویتامین  B3   :

این ویتامین در جگر، قلوه، گوشت، جوانه گندم، برنج و مخمر آبجو وجود دارد.

کمبود این ویتامین، بیماری پلاگر را سبب می شود و کافی نبودن میزان مصرف ویتامین  عوارضی از جمله کم خونی و ضعف عمومی را به وجود دارد.

مصرف زیاد ذرت، اشعه شدید آفتاب، عفونت، الکلیسم، عمل جراحی، رشد و نمو، آبستنی و نخوردن گوشت به حد کافی، کمبود ویتامین  را سبب می شود.

بدن به طور معمول روزانه بین ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم ویتامین  باید دریافت کند. مقدار آن بستگی به سن، میزان کالری دریافتی و نوع کار و فعالیت دارد.

ویتامین B6    :

کمبود این ویتامین بسیار نادرست است و فقط در شیر خوارانی که با شیر مصنوعی فاقد ویتامین  تغذیه می شوند، دیده می شود. عارضه این کمبود حملات تشنجی عمومی است که باید تحت نظر پزشک مداوا شود.

مقدار نیاز بدن به این ویتامین حدود ۲ تا ۳ میلی گرم در روز است و از آنجا که در بسیاری از مواد غذایی به فراوانی بافت می شود، تأمین این مقدار به آسانی صورت می گیرد

ویتامین  برای درمان بیماریهای عصبی، پوستی، گوارشی و خونی به کار می رود. افزون بر اینها، در مورد مشکلات پوستی نیز این ویتامین حلال بسیار موثری است و برای درمان آکنه (جوش صورت)، زخم گوشه لب، اگزما، در کودکان و بسیاری موارد دیگر به کار می رود و در این صورت باید به میزان مصرف روزانه افزوده شود.

ویتامین  در جگر و مخمر آبجو به مقدار زیاد و در سبزیها و شیر به مقدار کمتری وجود دارد.

ویتامین  B12   :

این ویتامین به مقدار زیاد در گوشت و جگر و شیر و پنیر و زرده تخم مرغ موجود است.

کمبود این ویتامین کم خونی را سبب می شود و مقدار نیاز روزانه بدن به این ویتامین یک میکروگرم است. این ویتامین باید روز به روز مصرف می شود، زیرا میزان اضافی مصرف روزانه آن دفع می شود و در بدن ذخیره نمی شود.

ویتامین  در سلامت و زیبایی پوست تأثیر فراوانی دارد و باید به میزان کافی به بدن برسد.

ویتامین C :

ویتامین C در گیاهان به ویژه گیاهان کلروفیل دار و کلرتنوئید دار و میوه های ترش به مقدار زیاد وجود دارد و از میان گیاهان فقط قارچها فاقد این ویتامین هستند.

مقدار ویتامین C در میوه های ترش و کال بیشتر است و به تدریج با رسیده شدن میوه و شیرین شدن آن، از میزان ویتامین C موجود در آن کاسته می شود.

ویتامین C در اثر حرارت از بین می رود. این ویتامین در بدن ذخیره نمی شود و باید روزانه به مصرف برسد.

فلفل سبز، فلفل فرنگی شیرین، انواع کلم، شلغم، تمشک، توت فرنگی، اسفناج، سیب، پرتقال، لیموترش، طالبی، نارنگی، آناناس، رب، گوجه فرنگی، سیب زمینی و جگر به مقدار زیاد ویتامین C دارند.

کمبود این ویتامین، بیماری اسکوربوت را سبب می شود و در موارد خفیفتر ضعف و ناپداری بدن در برابر میکروبها عارض می شود.

هنگام بیماری، عفونت، خونریزی و آبستنی میزان نیاز بدن به این ویتامین بالا می رود، اما در شرایط طبیعی حدود ۷۰ میلی گرم در روز کافیست.

ویتامینهای محلول در آب

دسته‌بندی‌ها: تغذیه و سلامتی

برچسب‌ها: ,,,,,,,,,,,,,