پیری فیزیولوژیک چیست؟

پوست و سن با هم مشترک هستند چون با افزایش سنتان پوستتان هم دچاری پیری می شود و طراوت خود را از دست می دهد.

پوست و سن:

پیری فیزیولوژیک (با گذشت زمان)

به طور طبیعی با گذشت زمان تغییراتی در پوست بروز می‌کند. این تغییرات در تمام مناطق بدن اتفاق می‌افتد حتی در نقاطی که در معرض نور خورشید نیستند و عبارتند از:

  • تخریب فیبرهای الاستین
  • تخریب فیبرهای کلاژن
  • نازک شدن پوست

تخریب فیبرهای الاستین

فیبرهای الاستین پوست به مرور زمان تحت یک فرآیند تخریبی قرار گرفته و در نهایت تبدیل به توده‌های فیبری با کارایی پایین می‌شوند. تغییرات ایجاد شده در فیبرهای الاستین علت اصلی توسعه چروک‌ها و کاهش انعطاف‌پذیری پوست است.

تخریب فیبرهای کلاژن

علاوه بر تخریب فیبرهای الاستین، تخریب و کاهش میزان فیبرهای کلاژن هم با گذشت زمان رخ می‌دهد که علت اصلی کاهش استحکام پوست و متعاقباً شل شدن پوست است.

نازک شدن پوست

عموماً از ۴۵ سالگی، فرآیند نازک شدن در تمام لایه‌های پوست اعم از اپیدرم، درم و لایه‌های زیرین آن آغاز می‌شود. این فرآیند در زنان بارزتر از مردان است. صاف شدن اتصالات موج مانند بین اپیدرم و درم رخ می‌دهد و لایه چربی زیر پوست نازک‌تر می‌شود. از دست رفتن لایه چربی زیرپوستی در بعضی مناطق مانند صورت، دست‌ها و ساق پاها بیش‌تر است. به این فرآیند تخریب و پیری بافت، آتروفی (atrophy) می‌گویند.

تمام تغییرات فوق باعث ظهور چروک‌ها و از دست رفتن انعطاف‌پذیری پوست می‌شود. کاهش صخامت و مقاومت پوست و لایه‌های زیرین آن باعث افزایش آسیب‌پذیری پوستی می‌گردد. با افزایش سن، خون‌ریزی‌های موضعی به دلیل وارد شدن ضربات خفیف بیش‌تر می‌شود یا به عبارت دیگر پوست به آسانی کبود می‌گردد که به دلایل کاهش مقاومت پوست و همچنین شکنندگی عروق خونی است.

سایر تغییرات پوست در اثر پیری

با افزایش سن:

  • پوست خشک‌تر می‌شود.
  • تغییراتی در رشد موها ایجاد می‌شود.
  • پیگمانتاسیون پوست تغییر می‌کند.
  • غدد سباسه بزرگ‌تر می‌شوند.

دسته‌بندی‌ها: پوست و مو

برچسب‌ها: ,,,,,